هِلال

بر نگاهت،

 غزال

امیدِ محال بسته

که به یک بوسه

از لبِ شعرم

پلک‏های ترا

بسته‏ام.

آسمان، تاریک

آسمان، نزدیک

سپیده خفته به مرگ

روز، روزِ خاطره‏سوزان

شهر، شهرِ حصار

ابرِ خاکستر

سروده قصیده‏ی باران

نسیم گفته به سار:

      " به آشیانه بگو

        وقت،

        وقتِ بدرود است

        دیگر

        آینه از خواب برنخواهد خاست

        به شوق بوسه‏ی نور

        که از جراحتِ خورشید خاک می‏بارد

        و آفتاب

        گل‏آلود است."